monostrofico
mo·no·stró·fi·co /monosˈtrɔfiko/ agg. C2
f. monostrofica; pl. monostrofici, monostrofiche
-
metr. Di componimento poetico costituito da una sola strofa. Si dice di una poesia che ha una sola strofa.
- Un epigramma monostrofico di quattro versi.
- Contrari
- polistrofico
- en
- monostrophic
- fr
- monostrophique
- de
- monostrophisch
- es
- monostrófico
- pt
- monostrófico
Etimologia
comp. di mono- e strofe, con il suffisso -ico.
