balalaica
ba·la·là·i·ca /balaˈlaika/ s.f. C1
pl. balalaiche
-
mus. Strumento musicale popolare russo a corde pizzicate, con tre corde, cassa armonica triangolare e manico lungo. Strumento musicale russo con tre corde e il corpo a forma di triangolo.
- Il suonatore accompagnava il canto con una balalaica.
- en
- balalaika
- fr
- balalaïka
- de
- Balalaika
- es
- balalaica
- pt
- balalaica
Si scrive balalaica, non balalaika.
Etimologia
dal russo balalájka, di origine popolare.
