onicofago
o·ni·cò·fa·go /oniˈkɔfago/ agg. e s.m. C2
f. onicofaga; pl. onicofagi, onicofaghe
-
med. Che ha l'abitudine di rosicchiarsi le unghie. Che ha il vizio di mangiarsi le unghie.
- Da bambino era onicofago e si vergognava delle mani.
- en
- nail-biter, nail-biting
- fr
- onychophage
- de
- Nägelkauer
- es
- onicófago
- pt
- onicófago
Etimologia
comp. del gr. ónyx -ychos «unghia» e di -fago.
