xerofita
xe·rò·fi·ta /kseˈrɔfita/ s.f. C2
pl. xerofite
-
bot. Pianta adattata a vivere in ambienti aridi, in grado di resistere alla scarsità d'acqua. Pianta che riesce a vivere dove c'è poca acqua, come nel deserto.
- Il cactus è una xerofita tipica dei deserti.
- Contrari
- igrofita, idrofita
- en
- xerophyte
- fr
- xérophyte
- de
- Xerophyt
- es
- xerófita
- pt
- xerófita
Si scrive xerofita, non xerofyta né zerofita.
Etimologia
comp. del gr. xērós «secco» e -fita, dal gr. phytón «pianta».
