paf
-
Voce onomatopeica che riproduce il rumore sordo di una caduta, di un colpo o di uno schiaffo. Parola che imita il rumore di qualcosa che cade o di uno schiaffo.
- Paf! Il cuscino è finito per terra.
- Gli diede uno schiaffo, paf, e uscì.
- Sinonimi
- plaf
- en
- smack, splat
- fr
- paf
- de
- patsch
- es
- zas, paf
- pt
- paf, plaft
Etimologia
voce onomatopeica.
