strabico
strà·bi·co /ˈstrabiko/ agg. e s.m. B2
f. strabica; pl. strabici, strabiche
-
med. agg. Che è affetto da strabismo, cioè ha gli occhi che non guardano nella stessa direzione. Che ha gli occhi che guardano in due direzioni diverse.
- Il bambino strabico porta gli occhiali per correggere la vista.
- Sinonimi
- guercio fam.
- en
- cross-eyed, squint-eyed
- fr
- strabique, louche
- de
- schielend
- es
- estrábico, bizco
- pt
- estrábico, vesgo
- la
- strabus
-
med. s.m. Persona affetta da strabismo. Una persona che ha gli occhi che guardano in direzioni diverse.
- Lo strabico si sottopose a un piccolo intervento agli occhi.
- Sinonimi
- guercio fam.
- en
- person with a squint
- fr
- strabique
- de
- Schielender
- es
- estrábico
- pt
- estrábico
- la
- strabo
Si scrive strabico, non strabbico.
Etimologia
dal lat. strabicus, dal gr. strabikós, der. di strabós «storto».
