bitagliente
bi·ta·glièn·te /bitaʎˈʎɛnte/ agg. C2
f. bitagliente; pl. bitaglienti, bitaglienti
-
Che ha due lati taglienti; a doppio taglio. Detto di una lama che taglia da tutti e due i lati.
- un pugnale bitagliente
- Sinonimi
- a doppio taglio
- Contrari
- monotagliente
- en
- double-edged
- fr
- à double tranchant
- de
- zweischneidig
- es
- de doble filo
- pt
- de dois gumes
- la
- anceps
Etimologia
comp. di bi- e tagliente.
