planitudine
pla·ni·tù·di·ne /planiˈtudine/ s.f. C2
pl. planitudini
-
lett. L'aspetto di una superficie piana. Il modo di apparire di una superficie liscia e senza dislivelli.
- La planitudine del lago rifletteva il cielo.
- Sinonimi
- piattezza, planarità form.
- Contrari
- irregolarità, scabrosità
- en
- flatness
- fr
- planéité
- de
- Ebenheit
- es
- planitud
- pt
- planeza
- la
- planities
Etimologia
dal lat. planitudo -inis, der. di planus «piano».
