sincipite
sìn·ci·pi·te /ˈsintʃipite/ s.m. C2
pl. sincipiti
-
anat. Parte superiore e anteriore del cranio, sopra la fronte. La parte alta e davanti della testa, sopra la fronte.

- Il colpo ha lasciato un livido sul sincipite.
- Contrari
- occipite
- en
- sinciput
- fr
- sinciput
- de
- Vorderhaupt
- es
- sincipucio
- pt
- sincipúcio
- la
- sinciput
Si scrive sincipite, non sincipide.
Etimologia
dal lat. sinciput -ĭtis, comp. di semi- «mezzo» e caput «testa».
