cronico
cròni·co /ˈkrɔniko/ agg. e s.m. B2
f. cronica; pl. cronici, croniche
-
med. agg. Di malattia a decorso lento e di lunga durata. Si dice di una malattia che dura a lungo e non passa presto.
- Soffre di una bronchite cronica.
- Una malattia cronica richiede cure continue.
- Sinonimi
- persistente
- Contrari
- acuto
- en
- chronic
- fr
- chronique
- de
- chronisch
- es
- crónico
- pt
- crónico, crônico
- la
- chronicus
-
fig. agg. Che dura da molto tempo e non si riesce a eliminare. Che c'è da tanto tempo e non finisce mai.
- Il ritardo cronico dei treni esaspera i pendolari.
- Sinonimi
- persistente, radicato, inveterato
- Contrari
- occasionale, passeggero
- en
- chronic, persistent
- fr
- chronique
- de
- chronisch
- es
- crónico
- pt
- crônico, crónico
-
med. s.m. Persona affetta da una malattia cronica (f. cronica). Persona con una malattia che dura a lungo.
- Il reparto accoglie soprattutto cronici.
- en
- chronic patient
- fr
- malade chronique
- de
- chronisch Kranker
- es
- enfermo crónico
- pt
- doente crônico
Etimologia
dal lat. chronicus, dal gr. chronikós «relativo al tempo».
