obconico
ob·cò·ni·co /obˈkɔniko/ agg. C2
f. obconica; pl. obconici, obconiche
-
bot. Che ha forma di cono rovesciato, con la punta verso il basso. Che ha la forma di un cono capovolto, stretto in basso e largo in alto.
- un frutto obconico
- Il calice ha forma obconica.
- Contrari
- conico
- en
- obconic
- fr
- obconique
- de
- verkehrt kegelförmig
- es
- obcónico
- pt
- obcônico
Si scrive obconico, non opconico.
Etimologia
comp. di ob- «in senso inverso» e conico.
