trachea
pl. trachee
-
anat. Tubo dell'apparato respiratorio che dalla laringe porta l'aria ai bronchi. Il tubo che porta l'aria dalla gola ai polmoni.

- Un boccone di traverso può ostruire la trachea.
- Sinonimi
- canna del vento fam.
- en
- trachea, windpipe
- fr
- trachée
- de
- Luftröhre, Trachea
- es
- tráquea
- pt
- traqueia
- la
- trachea
Si scrive trachea, non tracchea.
Etimologia
dal lat. tardo trachia, dal gr. tracheîa (artēría) «(arteria) ruvida».
