stronco
strón·co /ˈstroŋko/ agg. C2
f. stronca; pl. stronchi, stronche
-
disus. Di persona, storto, deforme. Detto di una persona, che ha il corpo piegato o storto.
- Camminava lentamente, con la schiena stronca per gli anni.
- en
- crooked, deformed
- fr
- tordu, difforme
- de
- krumm, verkrüppelt
- es
- torcido, deforme
- pt
- torto, deforme
- la
- distortus
Etimologia
probabilmente da s- e tronco; forse influenzato da stroncare.
