virtuosità
vir·tu·o·si·tà /virtuoziˈta/ s.f. C1
invariabile
-
Abilità tecnica eccezionale, soprattutto nell'esecuzione musicale o in un'arte. Grande bravura nel fare qualcosa di difficile, specialmente suonando.
- Il pubblico ha applaudito la virtuosità del violinista.
- Sinonimi
- virtuosismo, maestria, bravura
- Contrari
- goffaggine
- en
- virtuosity
- fr
- virtuosité
- de
- Virtuosität
- es
- virtuosismo
- pt
- virtuosismo
- la
- peritia
-
Disposizione costante al bene; qualità di chi è virtuoso. Il modo di essere di chi si comporta sempre bene e onestamente.
- Tutti lodavano la virtuosità della sua condotta.
- Sinonimi
- virtù, rettitudine, probità form.
- Contrari
- vizio, depravazione
- en
- virtuousness
- fr
- vertu
- de
- Tugendhaftigkeit
- es
- virtud
- pt
- virtude
- la
- virtus
Si scrive virtuosità, non virtuossità.
Etimologia
deriv. di virtuoso, con il suffisso -ità.
