roncolata
ron·co·là·ta /roŋkoˈlata/ s.f. C2
pl. roncolate
-
Colpo dato con la roncola. Colpo dato con un attrezzo curvo da potatura chiamato roncola.
- Con una roncolata tagliò il ramo secco.
- en
- blow with a billhook
- fr
- coup de serpe
- de
- Hieb mit der Hippe
- es
- golpe de podadera
- pt
- golpe de podão
Etimologia
der. di roncola, col suff. -ata. Prima attestazione: sec. XIX.
