pidocchioso
pi·doc·chió·so /pidokˈkjoso/ agg. C1
f. pidocchiosa; pl. pidocchiosi, pidocchiose; sup. pidocchiosissimo
-
Pieno di pidocchi. Che ha addosso tanti pidocchi, i piccoli insetti che vivono tra i capelli.
- Il vecchio cane randagio era magro e pidocchioso.
- Contrari
- pulito
- en
- lousy, louse-ridden
- fr
- pouilleux
- de
- verlaust
- es
- piojoso
- pt
- piolhento
- la
- pediculosus
-
fig. spreg. Avaro fino alla meschinità; taccagno. Che non vuole spendere neanche il minimo e si comporta in modo meschino.
- Non aspettarti una mancia da quel padrone pidocchioso.
- en
- stingy, miserly
- fr
- radin, pingre
- de
- geizig, knauserig
- es
- tacaño, rata
- pt
- sovina, mesquinho
- la
- avarus
Si scrive pidocchioso, non pidoccioso.
Etimologia
da pidocchio, con il suffisso -oso.
