lanciata
lan·cià·ta /lanˈtʃata/ s.f. C2
pl. lanciate
-
lett. Colpo dato con la lancia. Il colpo che si dà o si riceve con una lancia.
- Il cavaliere cadde di sella per una lanciata al petto.
- en
- thrust of a lance, lance blow
- fr
- coup de lance
- de
- Lanzenstoß
- es
- lanzada
- pt
- lançada
- la
- lanceae ictus
Etimologia
da lancia, con il suffisso -ata.
