arcuare
ar·cu·à·re /arkuˈare/ v. tr. C1
aus. avere; io arcuo; part. pass. arcuato; coniugazione completa
-
Piegare ad arco; dare a un oggetto una forma curva. Curvare qualcosa fino a fargli prendere la forma di un arco.
- Il fabbro arcuò la sbarra di ferro sul fuoco.
- en
- to arch, to bend
- fr
- arquer, courber
- de
- wölben, krümmen
- es
- arquear, curvar
- pt
- arquear, curvar
- la
- arcuare, curvare
Si scrive arcuare, non arcquare.
Etimologia
der. di arco, dal lat. arcus.
