fangoso
fan·gó·so /fanˈɡoso/ agg. B2
f. fangosa; pl. fangosi, fangose; sup. fangosissimo
-
Pieno di fango, coperto di fango. Sporco di terra bagnata e molle, o pieno di essa.
- Dopo la pioggia il sentiero era tutto fangoso.
- Ha lasciato le scarpe fangose fuori dalla porta.
- en
- muddy
- fr
- boueux
- de
- schlammig, matschig
- es
- fangoso, embarrado
- pt
- lamacento, barrento
- la
- lutosus
-
fig. lett. Abietto, ignobile, moralmente sporco. Che è moralmente basso e senza dignità.
- Si è lasciato trascinare in un affare fangoso.
- en
- sordid, foul
- fr
- sordide, abject
- de
- schmutzig, niederträchtig
- es
- sórdido, abyecto
- pt
- sórdido, abjeto
- la
- turpis
Si scrive fangoso, non fanghoso.
Etimologia
der. di fango, con il suffisso -oso. Prima attestazione: sec. XIV.
