straccare
strac·cà·re /strakˈkare/ v. tr. C1
aus. avere; io stracco; part. pass. straccato; coniugazione completa
-
region. Stremare, affaticare molto. Stancare qualcuno fino a lasciarlo senza forze.
- La salita ci ha straccati.
- en
- to tire out, to exhaust
- fr
- épuiser, fatiguer
- de
- erschöpfen, ermüden
- es
- agotar, cansar
- pt
- esgotar, cansar
- la
- defatigare
-
region. v. intr. pron. Stancarsi molto (straccarsi). Diventare molto stanco.
- Mi sono straccato a furia di camminare.
- Sinonimi
- stancarsi, sfinirsi
- Contrari
- riposarsi
- en
- to get worn out
- fr
- s'épuiser
- de
- sich erschöpfen
- es
- agotarse
- pt
- esgotar-se
- la
- defatigari
Si scrive straccare, non stracare.
Etimologia
da stracco «stanco», di origine incerta.
