insulare
in·su·là·re /insuˈlare/ agg. e s.m. e f. B2
f. insulare; pl. insulari, insulari
-
agg. Che riguarda un'isola o le isole. Che appartiene a un'isola o alle isole.
- il clima insulare del Mediterraneo
- Sinonimi
- isolano
- Contrari
- continentale
- en
- insular, island
- fr
- insulaire
- de
- Insel-, insular
- es
- insular
- pt
- insular
- la
- insularis
-
fig. agg. Chiuso, ristretto, poco aperto a ciò che viene dall'esterno. Chiuso in sé stesso, poco interessato a ciò che c'è fuori.
- una mentalità insulare
- en
- insular, narrow-minded
- fr
- insulaire, borné
- de
- engstirnig
- es
- insular, cerrado
- pt
- insular, tacanho
-
s.m. e f. Abitante di un'isola. Persona che vive su un'isola.
- Gli insulari vivono soprattutto di pesca e turismo.
- Sinonimi
- isolano
- Contrari
- continentale
- en
- islander
- fr
- insulaire
- de
- Inselbewohner
- es
- isleño
- pt
- ilhéu
- la
- insulanus
Si scrive insulare, non insuläre.
Etimologia
dal lat. insulāris, der. di insula «isola». Prima attestazione: sec. XIV.
