tananai
ta·na·nài s.m. C2
invariabile
-
fam. Chiasso, confusione, trambusto. Rumore forte e disordine fatti da molte persone insieme.
- Che tananai hanno fatto i ragazzi in cortile!
- en
- racket, commotion
- fr
- vacarme, tohu-bohu
- de
- Lärm, Krach
- es
- alboroto, jaleo
- pt
- algazarra, barulheira
- la
- tumultus
Si scrive tananai, non tananaj.
Etimologia
di origine onomatopeica.