frescone
fre·scó·ne /fresˈkone/ agg. e s.m. C2
pl. fresconi; f. fresconа
-
fam. Persona sciocca, ingenua e un po' goffa. Una persona poco furba, che si lascia ingannare o fa cose ingenue.
- Non fare il frescone e controlla il resto!
- en
- simpleton, fool
- fr
- nigaud, niais
- de
- Einfaltspinsel, Trottel
- es
- bobo, tonto
- pt
- bobo, tolo
- la
- stultus
Etimologia
accr. di fresco, nel senso di «ingenuo». Prima attestazione: sec. XIX.
