esornare
e·sor·nà·re /ezorˈnare/ v. tr. C2
aus. avere; io esorno; part. pass. esornato; coniugazione completa
-
lett. Abbellire con ornamenti; adornare. Rendere più bello aggiungendo decorazioni.
- Esornò il discorso con citazioni dei classici.
- en
- adorn, embellish
- fr
- orner, embellir
- de
- schmücken, verzieren
- es
- adornar, engalanar
- pt
- adornar, embelezar
- la
- exornare
Etimologia
dal lat. exornare, comp. di ex- con valore intensivo e ornare.
