pacchiano
pac·chià·no /pakˈkjano/ agg. C1
f. pacchiana; pl. pacchiani, pacchiane; sup. pacchianissimo
-
spreg. Privo di buon gusto, vistoso e volgare. Troppo appariscente e di cattivo gusto, con colori o decorazioni esagerati.
- Indossava una camicia pacchiana tutta piena di lustrini.
- Sinonimi
- appariscente, sgargiante, vistoso, volgare, kitsch, cafone fam.
- Contrari
- sobrio, elegante, raffinato
- en
- gaudy, tacky
- fr
- criard, voyant
- de
- protzig, kitschig
- es
- chillón, hortera
- pt
- espalhafatoso, brega
- la
- inelegans
-
spreg. Di persona o di modi, rozzo e grossolano. Che si comporta in modo poco educato e senza finezza.
- Ha dei modi un po' pacchiani a tavola.
- en
- coarse, crude
- fr
- grossier
- de
- derb, ungehobelt
- es
- grosero, hortera
- pt
- grosseiro
- la
- rusticus
Si scrive pacchiano, non pachiano.
Etimologia
dal napoletano pacchiano «contadino», di origine incerta.
